![](http://www.ota.gr/media/250px/GLA/c4abcef0d0c53d71b382cf0ec5c09540.jpg)
ΑΠΟΨΗ
του Σεραφείμ Π. Κοτρώτσου
Η δικομματική προπαγάνδα (επιτέλους, επιτεύχθηκε η συναίνεση ΠΑΣΟΚ- ΝΔ) έσπευσε να χαρακτηρίσει “απρέπεια” και “διασυρμό της χώρας”΄την ματαίωση της παρέλασης στη Θεσσαλονίκη λόγω της παρέμβασης χιλιάδων αγανακτισμένων πολιτών.
Στην ίδια γραμμή κινήθηκαν πιστά, ο Μπουτάρης, ο ΛΑΟΣ και, φυσικά, τηλεοπτικοί σταθμοί και δημοσιογράφοι. Ότι καταλαβαίνει και ότι επιδιώκει ο καθείς…
Η Θεσσαλονίκη, η Καλαμάτα, ο Βόλος, τα Τρίκαλα, το Ηράκλειο, η Πάτρα, τα Γιάννενα αλλά και η Αθήνα αποτέλεσαν, απλώς, τα πεδία των …νέων κοινωνικών μαχών. Εάν η κυβέρνηση επιθυμεί να ταυτοποιεί τις αντιδράσεις αυτές με “κάποια στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ“, μπορεί να το πράξει.
Και να εκτοξεύσει ακόμα περισσότερο το εκλογικό ποσοστό που θα πάρει ο Τσίπρας.
Δυστυχώς, η κυβερνητική αντίδραση επιβεβαιώνει ότι οι Παπανδρέου- Βενιζέλος και οι άλλοι υπουργοί δεν έχουν κατανοήσει τι ακριβώς συμβαίνει στη χώρα….
Διότι όσα συνέβησαν σήμερα στις παρελάσεις αντιπροσωπεύουν αυτό ακριβώς. Υπήρξαν ακραίες πράξεις; Υπήρξαν. Είναι “προδότης” ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Όχι.
Όμως η επιλογή της επετείου και των παρελάσεων για την έκφραση της αντίδρασης των πολιτών είναι απολύτως λογική. Οι λαϊκές αντιδράσεις εκδηλώνονται, πάντοτε, στο πεδίο των συμβολισμών. Έτσι αποκτούν μεγαλύτερη διεισδυτικότητα.
Όταν οι κυβερνήσεις, άλλωστε, πραγματοποιούν παρελάσεις μέσα σε “ασφαλή περιβάλλοντα” με ΜΑΤ και αστυνομία, κι όταν, παρόλα αυτά, οι υπουργοί και οι βουλευτές αποφεύγουν να βρεθούν ανάμεσα στον κόσμο, τότε τι ακριβώς είναι αυτό που κάνει κάποιους να απορούν;
Εκείνο που θα έπρεπε να ανησυχεί το πολιτικό σύστημα δεν είναι, όμως, μόνο οι οργισμένοι. Είναι όλοι οι άλλοι που ανέχθηκαν ή επικρότησαν σιωπηρώς τις αντιδράσεις αυτές. Κι αυτό είναι, πλέον, ένα γενικευμένο φαινόμενο.
Και, εν κατακλείδι, γιατί παραπονείται η κυβέρνηση; Ο πρωθυπουργός είχε κάθε δυνατότητα να κατευνάσει τη λαϊκή οργή με το χθεσινό μήνυμά του προς τον ελληνικό λαό. Αντί, όμως, να διατυπώσει ειλικρινή και τεκμηριωμένη αυτοκριτική, αντί να επιδείξει συμπόνοια, θριαμβολόγησε, για ακόμα μία φορά, για την απόφαση των Βρυξελλών. Αγνοώντας ότι επρόκειτο για την επισημοποίηση της χρεοκοκόπίας της χώρας και της παταγώδους αποτυχίας της πολιτικής που ακολουθεί εδώ και δύο χρόνια.
Είχε τις ευκαιρίες του ο κ. Παπανδρέου. Και τις κλώτσησε. Κι όταν σπέρνεις θύελλες, θερίζεις καταιγίδες…