Του Αντώνη Λιάκου*
Είναι πράγματι αντισυνταγματική και εισάγει υποτιμητικές διακρίσεις η απαγόρευση να αποκτήσουν παιδί μέσω παρένθετης μητέρας τα ομόφυλα ζευγάρια που περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο για τη Δικαστική Μέριμνα και προωθεί το υπουργείο Δικαιοσύνης.
Όχι όμως γιατί στερεί το δικαίωμα αυτό από μια κατηγορία ανδρών, αλλά γιατί δεν επεκτείνεται σε ολες και όλους, γιατί δεν είναι μια οριζόντια απαγόρευση.
Η ενοικίαση μήτρας για την κύηση ενός παιδιού, το οποίο επί εννέα μήνες θα κυοφορείται σε μια γυναίκα, θα τρέφεται με το αίμα της, θα είναι μέρος του σώματός της που θα υποστεί δοκιμασίες, που θα έχει αναπτύξει την πιο μεγάλη στοργή για αυτό το πλάσμα που θα γεννήσει με πόνους, θα του δώσει τον πρώτο θηλασμό και θα της το αρπάξουν, όπως αρπάζουν οι χασάπηδες τα δαμάλια από τις αγελάδες, είναι μια βάρβαρη πράξη, είναι ένα στίγμα για τα πολυστιγματισμένο είναι αλήθεια κι όχι ακηλίδωτο πολιτισμό μας.
Είναι μια βίαιη πράξη κυριαρχίας και αποικιοποίησης του σώματος των φτωχών γυναικών και των μεταναστευτριών, και κινδυνεύει να δημιουργήσει μια κατηγορία υπανθρώπων για βιολογικές λειτουργίες. (Αυτή τη δυστοπία περιγράφει η Margaret Atwood στο The Handmaid’s Tale που γυρίστηκε ως ταινία και ως σειρά, και καλό είναι να το ξαναδούμε για να αισθανθούμε τη φρίκη αυτή). Δυστυχώς έχει ήδη μετατραπεί σε μια βιομηχανία. Αλλά είναι και βαθιά αντιδραστική και ρατσιστική αντίληψη το «θέλω το παιδί να είναι αίμα-μου».
Είναι θαυμάσιο να ανατρέφει κανείς παιδιά και δεν πρέπει να το στερείται είτε αν είναι single είτε σε οποιαδήποτε τύπου σχέση αγάπης. Αλλά μπορεί να υιοθετήσει. Και να υιοθετήσει με διαφάνεια. Το «θέλω το παιδί να είναι αίμα-μου» είναι κακή συνταγή ακόμη και για το πώς θα μεγαλώσει το παιδί.
Και αδυνατώ να καταλάβω πώς πολλοί και πολλές που υποστηρίζουν τα δικαιώματα και τον αυτοπροσδιορισμό των ατόμων γυρίζουν πίσω σε αυτόν τον άκρατο βιολογισμό του σπερματοζωαρίου και του ωαρίου για να προσδιορίσουν την ύπαρξη της δημιουργίας νέων ανθρώπων και για να μετατρέψουν γυναίκες σε σκλάβες με μήτρα.
Λυπάμαι αν στενοχωρηθούν μερικές και μερικοί από αυτή την ανάρτηση, αλλά θεωρώ ότι το ζήτημα της παρένθετης μητρότητας είναι ζήτημα αρχών, είναι μια κόκκινη γραμμή που διαχωρίζει το δημοκρατικό τόξο από το ρατσιστικό και αντιδημοκρατικό.
*Ιστορικός
(Αναδημοσίευση από το Facebook)